Recensie - Sid Bachrach
Gefeliciteerd, Maarten
Hoe kun je iemand het beste bedanken en feliciteren nadat je 557 pagina’s van Grafgeheimen aan het Licht hebt gelezen en in je hebt opgenomen? Een boek over de levenslijnen van jouw cliënten en jouw gave om de sluiers weg te nemen die hun wonden bedekken, zodat er ruimte ontstaat voor heling.
‘Gefeliciteerd’ is een passende manier om dat te zeggen, want in dit woord zit ook dankbaarheid verborgen. Toch kwamen er, toen ik aan jou dacht, als eerste twee Hebreeuwse woorden in me op: Yashar Koach.
Yashar betekent letterlijk ‘recht’. Zo werk jij ook: je gaat recht op je doel af, pakt de koe bij de horens en deinst niet terug.
Koach betekent ‘kracht’: gezegend met de kracht om zo diep mogelijk te graven en heling te bereiken.
Wat heb ik meegenomen uit deze afsluitende herfsttijd, nu de oogst binnen is, na het lezen van Grafgeheimen aan het Licht?
HEILIGHEID. Zo prachtig beschrijf je hoe we de wijsheid doorgeven van alle inheemse volkeren, die dagelijks de wonderen van de Schepping ervaren. Het doet me denken aan de diepgang van het Hebreeuwse woord Kadosh, waarover ik zelf schreef in Sweet as Honey.
We moeten de wereld anders leren zien en ook ruimte en materie als heilig beschouwen. Dat is de basis van de Inipi-ceremonie, de heilige plek van de geest, en van de Chanupa, de heilige pijp.
‘Eten op tafel’ en ‘rook uit de schoorsteen’. Twee van onze belangrijkste taken: gezond voedsel voor onze familie, vrienden en gasten, en een warm thuis. Sinds 1992 verwarmen we ons huis met hout en maken we gebruik van houtkachels.
Samen met Asher en onze mannen hebben we onlangs een nieuwe open haard in het bos gebouwd. Een plek die ons herinnert aan het echte licht en de warmte die we met elkaar moeten delen.
Misschien, zoals jij beschrijft, hebben sommigen in vorige levens deze essentiële levensbehoeften moeten missen en is het daarom hun taak geworden om zich er nu aan te wijden.
Dan zijn er de verbindingen met degenen die we onze vijanden noemen, of met mensen door wie we hebben geleden.
Het lezen over de verborgen oorlogstrauma’s is confronterend, dat geef ik toe. Toen onze familie Jeruzalem verliet en we naar ons geliefde kapucijnenklooster in Handel werden geleid, was een van onze taken het ontvangen van onze Duitse gasten.
In onze buurt in Jeruzalem hadden we al Duitse vrienden, met wie we deel uitmaakten van een kleine bakgroep die zich inzette voor vrede. Maar hier diende zich een nieuwe taak aan: luisteren naar het leed binnen hun families, zoals jij ook doet. En natuurlijk ontvingen we ook Nederlandse Joden, met hun diepe wonden.
Dan mijn eigen snelle geboorte. Ik heb altijd met trots verteld dat mijn moeder in het ziekenhuis geen tijd meer had om zich in te schrijven. Ze eiste gewoon een bed op, want toen ze de verloskamer bereikte, stak mijn hoofd er al uit.
Ik vertelde dit vaak als een teken dat ik klaar was om aan de slag te gaan: om me mijn leven lang in te zetten voor rechtvaardigheid en vrede.
Maar misschien, zoals jij schrijft, heeft een snelle geboorte te maken met een plotselinge, abrupte dood in een vorig leven. Intuïtief denk ik dat je gelijk zou kunnen hebben, maar toch houd ik liever vast aan mijn oorspronkelijke verklaring.
Die past zelfs bij mijn geboortedatum in het Engels: 4 maart, oftewel March Fourth — ga voorwaarts. Kom op, ga ervoor!
Natuurlijk zijn er ook vragen die ik mezelf stel. Waarom zocht mijn moeder haar toevlucht bij mij?
Onze dochter Marike maakte zich grote zorgen of ik niet zou instorten wanneer mijn moeder zou overlijden, omdat ze wist hoe hecht onze band was. Ik antwoordde dat mijn moeder me nooit zou verlaten en dat het goed met me zou gaan.
Moet je eigenlijk voorzichtiger zijn met wat je zegt?
Dus ja, Maarten, dit zijn enkele overpeinzingen na het lezen van jouw indrukwekkende levenswerk, het hoofdgerecht.
Dat je eindigt met het licht, de kaars, of het weerspiegelen van haar licht om het verder te verspreiden, vormt een werkelijk hoopvol slot!
En zoals Nikos en Victor zingen: laten er meer schitteringen zijn dan aanbidding van goud. Laat ons van binnenuit schitteren en stralen, en in harmonie leven.
Nogmaals bedankt dat je bent wie je bent, Maarten, gezegend met de gave om te helpen onze wereld samen te helen.
Sid en Nella
Grafgeheimen aan het licht
Het nieuwe boek van Maarten A. Oversier
Vijf jaar geleden zag Bestaansrecht, het eerste boek van Maarten Oversier, het levenslicht. Met ruim 43.000 verkochte boeken werd Bestaansrecht een ware bestseller, die in de loop van de jaren vele duizenden lezers raakte.
Op 6 september 2026 verscheen Maartens tweede boek, Grafgeheimen. Ruim 500 pagina’s verslaglegging van jarenlange intensieve praktijkvoering. Indrukwekkende, adembenemende en soms hartverscheurende uitgewerkte sessies voeren opnieuw de rode draad van het boek.
De in het boek opgetekende cliëntverslagen openbaren een schat aan informatie over dieperliggende relaties tussen oorzaak en gevolg van een veelheid aan klachten, stoornissen, ongelukken, ziekten en aandoeningen die er onder de mensen bestaat.
Dutch 
German 
English